Żegnaj Święty Mikołaju

W środę:

Na jasełkach w Seweryna grupie Tomek był Świętym Mikołajem i rozdawał dzieciom prezenty. Rola życia mu się trafiła niewątpliwie ;-) Dzieciom nic nie powiedzieliśmy wcześniej, bo chcieliśmy zobaczyć reakcję.
Tomek w czerwonym stroju i w masce, która zasłania całą twarz wchodzi do Czerwonej Sali. Robi dwa - trzy kroki. Wszystkie dzieciaki stoją jak wmurowane.
T: Witam wszystkie grzeczne dzieci!
S: (po cichu) Tata!
A: (szturcham go w bok) Ciiicho, to tajemnica, nic nikomu nie mów!
S: (uśmiecha się) Yhmm !

Godzinę później, w domu chłopaki oglądają prezent, jaki Seweryn dostał: figurkę robota Wally. Na kartoniku inne figurki postaci z tej bajki. Seweryn pcha ten kartonik wprost przed monitor komputera.
A: Seweryn, zabierz ten karton stąd. Albo na stół, albo do śmietnika z nim, gdzie mi tu pchasz!
S: Nie, ja muszę to tu postawić
A: A to niby dlaczego akurat tutaj? To jest taty biurko i tu ma być porządek
S: Nie, to musi tu stać, żeby Mikołaj widział, że ja jeszcze chcę takie inne figurki!

(żeby Święty Mikołaj widział, czy żeby tata widział??)

Wczoraj:

Śnieg spadł, więc sanki są nieuniknione. Górka zaplanowana na popołudnie, ale rano mogę zaproponować podwórko, więc ubieram łotrzyki na cebulkę i wystawiam za drzwi. Ze względu na zakaz otwierania drzwi na całą szerokość co 5 minut po chwili obydwoje pukają w okno pokoju
O: Mama, sanki!
S: Mama, skuter!
Ubieram się, biorę klucze od warsztatu i wychodzę. W warsztacie, kiedy usiłuję wyciągnąć skuter zza całej sterty innego sprzętu cichaczem przemykają wgłąb za moimi plecami. Po chwili z wnętrza warsztatu:
O: Ooo, Magnesy!!!
S: Oooo, to od Mikołaja, dla nas kupił!!

O cholera, przemyka mi przez myśl, pędzę za nimi. Stoją przy ogromnym kartonie. Do diabła. Przy tym, którego nie mieli widzieć, kurka wodna!
A: Eee tam, to tata przyniósł jakiś karton, makulatura w nim jest, wychodzimy stąd!
O: Nie makulatura. Ja słyszałem, ze tam stukają magnesy!
A: Sio stad, żadne magnesy, mówię przecież, że makulatura!

No tak, wtopa na całej linii! Ale dla pocieszenia (siebie samej właściwie) mogę dodać, że kiedyś dawno, dawno, do spółki z moim bratem znaleźliśmy w domu za zasłoną worek pełen prezentów, a nie, li i jedynie jeden karton!

Cała prawda o firmowych spotkaniach przed Gwiazdką

U Olgierda pokazowa lekcja świąteczna w poniedziałek. U Seweryna będzie dopiero w środę. Ja dobiegam spóźniona, Tomka nie ma wcale, bo po pracy też ma dziś spotkanie. Dzieciaki rozemocjonowane, bo przyszedł w przedszkolu Mikołaj. Wracamy do domu. Olgierd niesie paczkę, Seweryn swoje prace.

S:Mama, dlaczego taty jeszcze nie ma w domu?
A: No bo tata też ma dziś takie spotkanie choinkowe w pracy. Tak jak Olek miał dziś, a ty będziesz miał w środę.
S: Tak? I oni tam też teraz śpiewają?

W życiu trzeba się umieć ustawić

Wracamy z przedszkola samochodem. Tłumaczę coś Tomkowi i pada słowo "obiad"
S: Mama, a dziś na obiad w przedszkolu były ziemniaczki i sos i parówka w tym sosie i ja wszystko zjadłem, zupełnie wszystko, nawet zupę!
A: Tak? To świetnie, a zupa jaka dziś była?
S: Brokułowa
A: I zjadłeś? No to super, taka zupa to pyszna jest
O: Ja też wszystko zjadłem! Zupełnie wszystko!
A: Zupę też całą? Brokułową?
O: Tak, wszystko zjadłem, bo mnie ciocia karmiła!
A: O rany! Ciocia cię karmiła? No nie gadaj, a tobie to ręce urwało, że sam nie umiesz jeść?
S: No właśnie, jak kogoś ciocia karmi to jest mała dzidzia!
A: Olek, jutro nie pozwól, żeby cię ciocia karmiła, powiedz jej, że ty już jesteś dorosły i sam umiesz wszystko zjeść
O: Eee...
A: Dobra? Powiesz tak cioci jutro?
O: (kpiąco i ironicznie) Pssss.....

Siła skojarzeń

Olgierd gada coś pod nosem, Tomek przechodzi i wyławia z potoku słów to jedno "Wygralak"

T: Olek, a skąd znasz to słowo? Kto cię tego nauczył?
O: Ja sam
T: Bo wiesz, kiedyś mama się tak nazywała, a teraz nazywa się tak jak ty i jak ja i jak Seweryn. Teraz to już tylko wuja Maciej się tak nazywa, wiesz?
O: Tak? Wygralak?
T: Yhmm
O: No to kto będzie Przegralak?

Najgorsze są...

Jestem przeziębiona i jedyne o czym marzę to łóżko. Ale wieczorna procedura po myciu zębów, pidżamach zakłada jeszcze czytanie książki. Wchodzę na górę, a chłopaki budują z klocków

A: Chłopcy, chcecie się jeszcze trochę pobawić?
S i O: Taaaak
A: Ale wiecie, że to już pora na spanie?
S i O: No jeszcze trochę, tylko tu zbudujemy...
A: No dobra, to układ jest taki, ja się kładę spać, bo jestem chora, a wy się bawicie, jak skończycie budować to zgaście światło i idźcie spać.

Mija 10 minut, już prawie śpię, do łóżka podchodzi Olek, nachyla się nad moją głową
O: (konspiracyjnym szeptem) Mamuś! Coś ci powiem
A: (jedno oko zamknięte, drugie otwarte do połowy) yyyy... nooo...
O: (dalej konspiracyjnie) Smoki są najstraszniejsze! Mogą cię upalić ogniem!

Ot, sprzedawczyk!

Jedziemy na basen: Słomka, dzieciaki i ja, Tomek kontynuuje remont łazienki. Ja zbieram graty, Słomka upycha dzieciaki w samochodzie. Jakieś 50 metrów od parkingu przed pływalnią ekscytacja na tylnym siedzeniu sięga zenitu:
S: Oo, już widać!
O: Ooo, i urosły tu takie zjeżdżalnie!
S: Mama, możemy odpinać pasy?
A: Nie! Jeszcze nie! Ja wam powiem kiedy możecie.

mija 5 sekund ciszy

O: Mama, a mi ciocia nie zapięła pasów!

5 sekund na analizę sytuacji:

A: Słomka, zapięłaś ich?
S: No jasne!
A: Olgierd nie ściemniaj, ciocia zapięła twój pas!
O: eee... bo to się tak samo odpięło!

Proszę, jak szybko to się nauczył co robić, żeby ratować własny tyłek. Najlepszą ciotkę by sprzedał łotr dla własnej korzyści!

Jedziemy na wycieczkę...

W poniedziałek grupa żółta i grupa czerwona pojechały na wycieczkę do Muzeum w Uzarzewie. Odbieram chłopaków z przedszkola:

A: No to jak tam faceci, udała się wycieczka?
S: ooo taaak, tam były trzy sale i były dziki i skóry takie i strzelby
O: I jedliśmy "lubisie" na pikniku, a ten muzeum nazywał się pałac, wiesz?
A: No, to super, a w autobusie to siedzieliście razem?
S: Nie, ja siedziałem z Jerzykiem i byłem grzeczny. A z powrotem to jak się zmęczyłem to siedziałem trochę cioci na kolanach, żebym sobie odpoczął.
A: Olek, a ty z kim siedziałeś?
O: Ja siedziałem z Mikołajem i z Kacprem
A: No coś ty, w trójkę na dwóch siedzeniach siedzieliście?
O: Nie, ja siedziałem z Kacprem i z Mikołajem!
A: Olek... a za wami to kto siedział?
O: Za nami to już był koniec autobusu

Komentarz z Płocka: No cóż, nie każdy jest tak fajny, żeby siedzieć na tyle autobusu!